بنام خدا
سلام علیکم
دیروز ( دوشنبه 25/10/1385) دکه روزنامه فروشی رو رصد میکردم که چشم به یک تیتر مبنی بر بر قرارداد 20میلیون تومانی رضا شفيعي جم فرهاد جم بازیگر سریال تبلیغاتی باغ مظفر ( بازیگر نقش گل مراد ) افتاد.
و این رقم را با حقوق قشری مثل اساتید دانشگاه سنجیدم ! ( کارگرهای زحمتکش و کارمندهای بیچاره تر از کارگران و کشاورزان سخت کوش بماند)
از یه طرف دیگه باز به یاد گلادیاتورهای فوتبالی و غیر فوتبالی (بخوانید ورزشی) افتادم !
از طرف دیگرش هم یادم آمد که دو سه ساعت قبلش رفته بودم کتاب فروشی چند تا کتاب تهیه کنم وقتی کتابهام رو گلچین کردم موقع حساب کردن مجبور شدم در سبد انتخابی انقلاب صورت بدم و بی خیال کتاب بشم !!
البته من زیاد میرم کتابخانه و اگر کتابی رو بخوام و دنبالش بگردم سعی میکنم از کتابخانه استفاده کنم و اگر ان کتاب را تداشت سعی میکنم صبر کنم تا ببینم آن کتاب را مسئولان کتابخانه ابتیاع می کنند یا نه ! حتی اگر این انتظار یکسال و 5 ماه طول بکشد!
و در این مدت هی میرم کتابخانه و سراغ کتاب ر میگیرم !!
و خانم کتابدار هم وقتی ما را می بیند بعد از سلم و علیک می گوید متاسفانه جناب حضرت آقای سریشم کم گیر بدهید کتاب مد نظر شما نیامد چه بودجه ما فقط کفاف کتابهای کودکان ( همانها که شعر با تصویر ممزوج است) می کند ! ما فقط وشیفه داریم جرقه کتاب خوانی را بزنیم و نه اینکه شماهای کتاب خور رو ساپورت ( پشتیبانی!) کنیم!
می بینم راست می گوید و می رویم و هفته بعد باز میگردیم و همین داستان! این بار شاید به بنده بفرمایند قرص های حافظه ام را میل فرمایم تا رنج دوری راه تنها کتابخانه شهر را به جان نخریم!!
بگذریم
وقتی یک جامعه ساختارهایش از هم پاشیده است شاخ و دم که نمی خواهد ! بقول یک عزیز ما مواجه شدیم با یک ویدئو کراسی ( این مقاله را در پایان عرایضم را کاملا و با ذکر لینکش خواهم آورد) شده ایم ، بنده به گفته های ایشان یک چیز دیگر را اضافه کنم و آن هم اینکه علاوه بر اینکه به ویدئو کراسی مبتلا شده ایم به لمپن کراسی هم مبتلا شده ایم ! متاسفانه ارزش علم و معرفت و حکمت در کشور ما پشیزی نمی ارزد ( این بیمری یک اپیدمی ( فراگیری) جهانی است و شایدهم اینکه آنها ما را مبتلا کرده اند ! هرچند ما خودمان عاقل بودیم و نمی بایست در این ورطه فرو می افتادیم ! اما در هر حال این نمی بایست همان جامعه ایی باشد که پدرانمان برایش جان خویش را تقدیم کردند !!
اما
ویدئوکراسی videocracy ترکیبی از ویدئو (تصویر) و کراسی (حکومت) است.
قدرت تصاویر در شکل دادن جوامع معاصر را ویدئوکراسی videocracy می نامند. به عبارتی، تاثیر شدیدی که تلویزیون، سینما، اینترنت و تبلیغات بر افکار عمومی، امور سیاسی و خط مشی بازار و... می تواند بگذارد را ویدئوکراسی می گویند. *
اصطلاح ویدئو کراسی را از دو منظر می توان مورد بررسی قرار داد: (آقای دکتر رستمی)
1- کارکرد تصویر و تاثیر آن بر افکار عمومی
2- عملکرد دموکراسی از طریق دولتها و بازیگران جهانی
به عنوان مثال، اتفاقی که برای هنرپیشه خانم سریال نرگس و توزیع سراسری سی دی زندگی شخصی او افتاد که به نوعی حقوق فردی او از بین رفت. بحثی که در ابتدا از طریق اینترنت منتشر شد، و بعد روزنامه های کشور به آن پرداختند و سی دی آن با سرعت در کشور پخش شد.
به طوری که فرمانده نیروی انتظامی کشور چندی پیش اعلام کرد: "اين سيدي همانند يك وبا در جامعه پخش شد و مثل بمبي تركيد. .تا الان هم گردش مالي اين سيدي نزديك به چهار ميليارد تومان بوده است. "
اینها تاثیر رسانه ها در عصر تکنولوژی و بهره گیری از ابزارهای الکترونیک را نشان می دهد. البته عامل مهم این رویداد در کشور یا امثال آن در سایر کشورها چهره شدن هنرپیشه معروف آن از طریق تلویزیون یا سینماست.
امروزه به جرات می توان گفت ویدئوکراسی جزء لاینفک عصر رسانه شده است.
مثال دوم را می توان به سریال های طنز و مجموعه کارهای مهران مدیری اشاره داشت. از چند روز قبل از آغاز تلویزیونی مجموعه تلویزیونی "باغ مظفر" این خبر در صفحات اول اکثر روزنامه های کشور منتشر شد و مردم از کار جدید مهران مدیری سخن می گفتند.
حتی مثالی جدیدتر، شاید به جرات بتوان گفت، انتخاب هادی ساعی به عنوان عضو شورای شهر تهران، از طریق قدرت رسانه ها بوجود آمده است.
در عرصه سینما هم شاید جنبه های تحقق ویدئوکراسی را در کشور هند بتوان جستجو کرد، مردمی که عشق شان دیدن فیلم است و هرچه در می آورند را می دهند تا در سینما ساعاتی به رویاهایی بروند که در واقعیت نمی توانند به آن دست پیدا کنند. آنها مردمان قانعی هستند که با همین رویاها زندگی می کنند و خوش هستند و زندگی آنها با زندگی هنرپیشه های محبویشان گره خورده است.
