ماجراي کلمه "حضرت"

منبع: وب لاگ تشيع علوي

"به خاطر دارم که روزی جلسه ای در منزل یکی از اعضا تشکیل شده بود. از حجت الاسلام فلسفی هم برای شرکت در این جلسه دعوت به عمل آمده بود و ایشان که بنا به اظهار خودشان دقیقا مقاله را خوانده بودند، مطلب مهمی را که باعث آن همه تبلیغات سوء شده باشد به دست نیاوردند و تنها ایرادی که به مقاله دکتر شریعتی داشتند و در حضور استاد مطهری و آقای شریعتی ابراز نمودند، عبارت از این بود که چرا شریعتی در تمامی این دو مقاله از ابتدا تا انتها القاب خاص حضرت رسول را به کار نبرده اند و به جای استفاده از کلمه "حضرت" در مقابل نام رسول اکرم در همه موارد و همه جا به نامیدن نام محمد اکتفا کرده اند.

همه حاضران منتظر بودند که دکتر شریعتی برای این قصور و تقصیر که القاب خاص پیامبر را از جلو نام ایشان حذف کرده بی جواب بماند و پاسخی نداشته باشد، پس از یک لحظه برقراری سکوت در بین حضار، دکتر شریعتی در پاسخ اظهار داشت: "وقتی در این مملکت بالاتر از حضرت که اعلیحضرت باشد داریم همان نام مبارک "محمد" زیبا ترین و خدایی ترین نامی است که می شود در این کشور و در این مقاله و در هر اثری به جا گذاشت و خود این نام به تنهایی مبین شخصیت و رسالت پیغمبر است."

قيام توابين‏

بسمه تعالی

آشنايى با رهبران قيام 

 
يكى از راههاى شناخت انقلابها، آگاهى از شخصيت فكرى، فرهنگى و سياسى رهبران آنهاست. نهضت‏ها از انديشه‏هاى رهبران خويش متاثر است. تفسير دين، مكتب و هر عقيده‏اى توسط رهبران جنبش‏ها به رويكرد عملى قيامها مى‏انجامد. تفكرهاى انقلابى هماره در بستر انديشه‏هاى پيشوايان انقلاب، تغيير و تحول فراوان يافته‏اند و جامعه را متحول ساخته‏اند. كنكاش در زندگينامه رهبران انقلاب از بهترين شيوه‏هاى آشنايى با علل انقلابهاست. قيام توابين نخستين قيام شيعى پس از حادثه كربلاست. رهبران قيام، بويژه رهبر اصلى آن،از چنان جايگاهى برخوردار بودند كه بدون شناخت وقعيت‏سياسى آنها، شناخت قيام توابين ميسر نخواهد بود. گرچه درباره قيام توابين تاكنون تحقيق مفصل و در خور تحقق نيافته است، اما اكثر نويسندگان و حتى مورخان قديمى به دليل آگاهى اندك از زندگانى رهبران اين قيام، آن را انتحار خوانده‏اند. اكثريت قريب به اتفاق اين نويسندگان در داورى به نام و نتيجه قيام توجه كرده‏اند. نام قيام برگرفته از آيه‏اى است كه قصد خودكشى گروهى پشيمان را به وهم مى‏افكند و نتيجه آن نيز چيزى جز شكست نبود. رهبران قيام توابين از بزرگان شيعيان كوفه بودند و جايگاه ممتازى در بين قبيله‏هاى خود داشتند. اينك به صورت بسيار فشرده به معرفى آنها مى‏پردازيم. بديهى است كه در معرفى رهبران قيام، قسمت عمده به زندگينامه سليمان بن صرد خزاعى اختصاص دارد، زيرا وى مرد شماره يك اين قيام است.

قيام مختار

 

هنگامي كه سرهاي شهداي كربلا را در كوفه به نزد عبيدالله‌بن‌زياد ملعون آوردند، دستور داد مختار را با بند و زنجير از زندان بيرون آورده و به نزد او ببرند. به او گفت: پسر ابي‌عبيد! اين سرهاي آل‌علي(ع) و پيروان آن‌هاست. به اين سرها نگاه كن تا غم و غصّه‌ات هزار برابر شود.

مختار گفت: اي پسرزياد! هر چه بكاري همان را درو مي‌كني. و زار زار به گريه افتاد. ابن‌زياد دستور داد مختار را به زندان برگردانند. مختار مدتها در زندان بود و هيچ چاره‌اي سراغ نداشت، تا اينكه كثير معلّم را به زندان انداختند. كثير مكتب‌دار بود و در مكتب او بيشتر كودكان، بچه‌هاي دشمنان اهل بيت(ع) بودند.

روزي مي‌خواست آب بنوشد، به ياد تشنگي حضرت سيدالشهدا(ع) و يارانش افتاد، آب نخورد و به گريه افتاد و بي‌اختيار گفت: «لعنت خدا بر كساني باد كه حسين‌بن‌علي(ع) و فرزندان او را با لب تشنه شهيد كردند». پسر سنان‌بن‌انس وقتي از مكتب به خانه برگشت، ماجرا را براي پدر خود بازگو كرد. سنان‌بن‌انس ملعون پسر را برداشت و به دارالاماره رفت و به عبيدالله‌بن‌زياد گفت: «كار شيعيان به جايي رسيده كه همة ما را لعنت مي‌كنند، آن‌هم در مكتب».

متن کامل زیارت عاشورا همراه بـا ترجمه فارسی

 بسم الله الرحمن الرحیم

اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یا اَبا عَبْدِ اللَّهِ اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یَابْنَ رَسُولِ اللَّهِ اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یَابْنَ اَمیرِ­الْمُؤْمِنینَ وَابْنَ سَیِّدِ الْوَصِیّینَ اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یَابْنَ فاطِمَةَ سَیِّدَةِ نِساءِ الْعالَمینَ اَلسَّلامُ عَلَیْكَ یا ثارَ اللَّهِ وَابْنَ ثارِهِ وَالْوِتْرَ الْمَوْتُورَ اَلسَّلامُ عَلَیْكَ وَ عَلَى الْاَرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِنائِكَ عَلَیْكُمْ مِنّى جَمیعاً سَلامُ اللَّهِ اَبَداً ما بَقیتُ وَ بَقِىَ اللَّیْلُ وَالنَّهارُ یا اَبا عَبْدِ اللَّهِ لَقَدْ عَظُمَتِ الرَّزِیَّةُ وَ جَلَّتْ وَ عَظُمَتِ الْمُصیبَةُ بِكَ عَلَیْنا وَ عَلى جَمیعِ اَهْلِ الْاِسْلامِ وَ جَلَّتْ وَ عَظُمَتْ مُصیبَتُكَ فِى السَّمواتِ عَلى جَمیعِ اَهْلِ السَّمواتِ فَلَعَنَ اللَّهُ اُمَّةً اَسَّسَتْ اَساسَ الظُّلْمِ وَالْجَوْرِ عَلَیْكُمْ اَهْلَ الْبَیْتِ و لَعَنَ اللَّهُ اُمَّةً دَفَعَتْكُمْ عَنْ مَقامِكُمْ وَ اَزالَتْكُمْ عَنْ مَراتِبِكُمُ الَّتى رَتَّبَكُمُ اللَّهُ فیها

سلام بر تو اى ابا عبد اللَّه؛ سلام بر تو اى فرزند رسول خدا؛ سلام بر تو اى فرزند امیر المؤمنین و اى فرزند سیّد اوصیا؛ سلام بر تو اى فرزند فاطمه زهرا سیّده زنان اهل عالم؛ سلام بر تو اى كسى كه از خون پاك تو و پدر بزرگوارت خدا انتقام مى‏كشد؛ و از ظلم و ستم وارد بر تو دادخواهى مى‏كند. سلام بر تو و بر ارواح پاكى كه در حرم مطهرت با تو مدفون شدند. بر جمیع شما تا ابد از من درود و تحیت و سلام خدا باد. تا دلیل و نهار در جهان بر قرار است. اى ابا عبد اللَّه همانا تعزیتت (در عالم) بزرگ و مصیبتت در جهان بر ما شیعیان و تمام اهل اسلام سخت و عظیم و ناگوار و دشوار بود. و تحمل آن مصیبت بزرگ در آسمانها بر جمیع اهل سموات نیز سخت و دشوار بود. پس خدا لعنت كند امتى كه اساس ظلم و ستم را بر شما اهل بیت رسول بنیاد كردند و خدا لعنت كند امتى را كه شما را از مقام و مرتبه (خلافت) خود منع كردند و رتبه‏ هایى كه خدا مخصوص به شما گردانیده بود، از شما گرفتند